Στην οξεία κατάσταση, οι πρωταρχικοί στόχοι είναι η σταθεροποίηση του ασθενούς, η πρόληψη της μόλυνσης και η ελαχιστοποίηση της βλάβης των ιστών. Η θεραπευτική προσέγγιση εξαρτάται από τη σοβαρότητα του εγκαύματος, η οποία κατηγοριοποιείται ως εξής:

• Εγκαύματα πρώτου βαθμού: Αυτά τα εγκαύματα επηρεάζουν μόνο το εξωτερικό στρώμα του δέρματος (επιδερμίδα) και χαρακτηρίζονται από ερυθρότητα, πόνο και μικρό πρήξιμο. Τα εγκαύματα πρώτου βαθμού συνήθως επουλώνονται μόνα τους με συντηρητική θεραπεία, που περιλαμβάνει:
  • Δροσερό νερό: Ρίχνοντας δροσερό (όχι κρύο) νερό πάνω από το έγκαυμα για αρκετά λεπτά βοηθά στη μείωση του πόνου και του πρηξίματος.
  • Τοπικές κρέμες: Οι κρέμες ή αλοιφές που περιέχουν αλόη βέρα, υαλουρονικό οξύ ή αντιβιοτικά μπορούν να καταπραΰνουν το δέρμα και να αποτρέψουν τη μόλυνση.
  • Ανακούφιση από τον πόνο: Τα αναλγητικά όπως η ιβουπροφαίνη ή η παρακεταμόλη μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση της δυσφορίας.
• Εγκαύματα Δεύτερου Βαθμού: Αυτά τα εγκαύματα αφορούν τόσο την επιδερμίδα όσο και το υποκείμενο χόριο, οδηγώντας σε φουσκάλες, έντονο πόνο και πρήξιμο. Ανάλογα με το βάθος, τα εγκαύματα δεύτερου βαθμού μπορεί να απαιτούν πιο εντατική φροντίδα:
  

  • Καθαρισμός τραυμάτων και επίδεσμοι: Η περιοχή του εγκαύματος καθαρίζεται για να αποφευχθεί η μόλυνση και εφαρμόζονται αποστειρωμένοι επίδεσμοι για την προστασία της πληγής.

  • Τοπικές κρέμες: Κρέμες όπως η ασημένια σουλφαδιαζίνη χρησιμοποιούνται συνήθως για την πρόληψη της μόλυνσης και την προώθηση της επούλωσης.

  • Διαχείριση πόνου: Η ανακούφιση από τον πόνο είναι απαραίτητη, καθώς συχνά απαιτεί ισχυρότερα φάρμακα από αυτά που χρησιμοποιούνται για εγκαύματα πρώτου βαθμού.

  • Παραπομπή σε ειδικό: Για βαθιά εγκαύματα δεύτερου βαθμού ή εγκαύματα που επηρεάζουν μεγάλη περιοχή, μπορεί να είναι απαραίτητη η παραπομπή σε ειδικό εγκαυμάτων για περαιτέρω αντιμετώπιση, συμπεριλαμβανομένης πιθανής χειρουργικής επέμβασης.

• Εγκαύματα Τρίτου Βαθμού: Θ Αυτά τα σοβαρά εγκαύματα διεισδύουν σε όλο το πάχος του δέρματος και μπορεί να επεκταθούν σε βαθύτερους ιστούς, προκαλώντας απανθρακωμένη ή δερματώδη εμφάνιση. Τα εγκαύματα τρίτου βαθμού απαιτούν συνήθως εξειδικευμένη φροντίδα:
  • Άμεση σταθεροποίηση: Η αρχική θεραπεία εστιάζει στη σταθεροποίηση του ασθενούς, στην αντιμετώπιση του σοκ και στην πρόληψη της μόλυνσης.
  • Χειρουργικός καθαρισμός: Αφαιρείται ο νεκρός ιστός για να προετοιμαστεί το τραύμα για επούλωση ή ανακατασκευή.
  • Μεταμόσχευση δέρματος: Τα μοσχεύματα δέρματος, όπου το υγιές δέρμα μεταμοσχεύεται από άλλο μέρος του σώματος, είναι συχνά απαραίτητα για να καλύψουν μεγάλες περιοχές κατεστραμμένου ιστού και να προωθήσουν την επούλωση.

• Δευτεροβάθμιο Στάδιο Θεραπεία Εγκαυμάτων: Μετά την επούλωση του αρχικού τραύματος, το δευτερεύον στάδιο της θεραπείας του εγκαύματος επικεντρώνεται στην αποκατάσταση της λειτουργίας, στην ελαχιστοποίηση των ουλών και στη βελτίωση της εμφάνισης της πληγείσας περιοχής. Αυτό το στάδιο μπορεί να περιλαμβάνει:

  • Συντηρητική Θεραπεία:

    • Ενυδατικές κρέμες και αλοιφές: Η διατήρηση της καλής ενυδάτωσης του δέρματος βοηθά στη βελτίωση της ελαστικότητας και στη μείωση του κινδύνου να γίνει πολύ σφιχτός ο ουλώδης ιστός.

    • Αντιμετώπιση ουλών: Τα τζελ ή τα φύλλα σιλικόνης, τα συμπιεστικά  ενδύματα και η θεραπεία μασάζ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να ισοπεδώσουν και να μαλακώσουν τα σημάδια, καθιστώντας τα λιγότερο αισθητά με την πάροδο του χρόνου.

    • Φυσικοθεραπεία: Για εγκαύματα που περιορίζουν την κίνηση, η φυσικοθεραπεία είναι απαραίτητη για τη διατήρηση της κινητικότητας και την πρόληψη των συσπάσεων.

  • Επανορθωτική Χειρουργική:

    • Μεταμόσχευση δέρματος: Σε περιπτώσεις όπου η περιοχή του εγκαύματος δεν έχει επουλωθεί επαρκώς ή ο ουλώδης ιστός προκαλεί λειτουργικά ή αισθητικά προβλήματα, μπορεί να χρειαστεί πρόσθετη μεταμόσχευση δέρματος. Αυτό περιλαμβάνει τη μεταμόσχευση υγιούς δέρματος από άλλο μέρος του σώματος για να καλύψει το σημείο του εγκαύματος.

    • Χειρουργική με κρημνό: Για βαθύτερα εγκαύματα ή περιοχές με περίπλοκες ανάγκες, μπορεί να χρησιμοποιηθεί χειρουργική επέμβαση κρημνού. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει τη μεταφορά του δέρματος, μαζί με την παροχή αίματος, από μια κοντινή περιοχή στο σημείο του εγκαύματος, με ή χωρίς τη χρήση εκ των προτέρων διαστολέα δέρματος.

    • Θεραπεία με λέιζερ: Οι θεραπείες με λέιζερ μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη βελτίωση της εμφάνισης των ουλών, τη μείωση της ερυθρότητας και του πάχους και την προώθηση μιας πιο ομοιόμορφης υφής του δέρματος.

    • Απελευθέρωση σύσπασης: Εάν ο ουλώδης ιστός προκαλεί σφίξιμο ή περιορίζει την κίνηση, οι χειρουργικές επεμβάσεις μπορούν να απελευθερώσουν τη σύσπαση, βελτιώνοντας τόσο τη λειτουργία όσο και την εμφάνιση.